بچه های با حال حسابداری پیام نور نجف آباد

آیا تبدیل ریال به تومان پول ملی را تقویت می‌كند؟


موضوع تبدیل ریال به تومان چند روزی است كه در روزنامه‌ها و در بین نمایندگان محترم مجلس مطرح است.
سوال اینجا است كه آیا تبدیل ریال به تومان موجب تقویت پول ملی می‌گردد؟ دانش اقتصاد می‌گوید آنچه پول ملی هر كشوری را تقویت می‌كند قدرت تولیدی آن كشور و مقبولیت آن پول برای پس‌انداز و حفظ و نگهداری است. پول قوی پولی است كه هر آن با آن بتوان كالا و خدمت خرید و یا آن را وسیله‌ای برای پس‌انداز دانست. به عبارت دیگر پولی قوی است كه در بازار جهانی برای آن تقاضا باشد و در داخل نیز با كاهش مستمر قدرت خرید همراه نباشد. مساله آن است كه در اثر تورم شدید، ریال ایران قدرت خرید خود را از دست داده است.
وقتی قدرت خرید پولی كاهش می‌یابد هزینه آن برای بانك مركزی و جامعه شدیدا افزایش می‌یابد. بانك مركزی برای تامین نیاز جامعه مجبور به چاپ حجم زیادی از اسكناس می‌شود و صاحبان كسب و كار نه تنها مجبورند اعداد بزرگی را در دفاتر خود ثبت كنند و یا در رایانه‌های خویش وارد نمایند كه خود هزینه دفتری و حتی امكان اشتباه را بالا می‌برد، بلكه بر مصرف كاغذ و دیگر هزینه‌ها نیز می‌افزاید.
لذا تورم و كاهش قدرت خرید پول صرفنظر از زیان‌های شدید اقتصادی و گسترش فساد و تنزل اخلاق جامعه هزینه زیادی را به خود بانك مركزی و بنگاه‌ها تحمیل می‌كند. برای رفع مشكل، راه‌حل تبدیل ریال به تومان نیست چون ضریب كاهش قدرت خرید ریال طی ۵۰ سال گذشته در ایران عدد چهار یا پنج رقمی است. راه‌حل اساسی حفظ ریال و برداشتن چندین صفر از جلو آن و معرفی ریالی جدید است. روشی كه تركیه چند سال پیش به كار گرفت و بعد از جنگ جهانی دوم نیز تعدادی از كشورهای اروپایی با معرفی پول جدید و حفظ نام پول موجود از همین روش استفاده كردند.
معرفی چنین ریالی هم از لحاظ جرح و تعدیل‌های دفاتر و هم از نظر سهولت درك آن توسط مردم به مراتب مفیدتر از تبدیل ریال به تومان و در واقع برداشتن یك صفر از جلو اسكناس و تغییر نام پول است كه با واقعیت اقتصاد كشور نیز همخوانی ندارد.
باید در اصلاح پولی روشی را اعمال نمود كه با كمترین هزینه همراه بوده و درك آن نیز برای جامعه ساده باشد. ضمنا سكه‌های رایج نیز بدون آنكه نیاز باشد دستگاه‌های مصرف كننده (نظیر تلفن‌های عمومی سكه‌ای، پاركومترها و ماشین‌های اتوماتیك) جمع‌آوری و بی فایده شوند، قابل استفاده گردند و جامعه با كمترین مشكل و زیان مواجه گردد.

   + بچه های باحال ; ۱۱:٠٢ ‎ب.ظ ; جمعه ۳۱ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

تا پایان امسال ویندوز XP به فراموشی سپرده می شود


در حالیکه برخی مشتریان به جهت عدم سازگاری ویندوز ویستا به خرید و نصب آن علاقه ای نشان نداده اند، کمپانی مایکروسافت به شرکت های تولید کننده قطعات سخت افزاری اعلام کرد تنها تا پایان سال جاری میلادی سیستم عامل ویندوز XP نسخه OEM را در اختیارشان قرار می دهد.

بدین ترتیب طی قراردادی که از ابتدای سال 2008 بین مایکروسافت و دیگر خریدارانش امضاء می شود این کمپانی دیگر تنها ویندوز ویستا را برای آنها فراهم می کند. به گفته ی "فرانک لیوبریک" که خود از تولید کنندگان دستگاههای TinkPad است، ویندوز XP  نگارش OEM تنها تا ماه نخست سال آینده یعنی ژانویه از طرف مایکروسافت توزیع خواهد شد. پس از آن زمان، دیگر گزینه ای برای انتخاب شرکت ها بجز ویندوز ویستا باقی نخواهد ماند.

درحالیکه چنین تبلیغاتی برای اجبار استفاده از ویندوز ویستا بی رحمانه محسوب می شود، بسیاری از کاربران هنوز خواهان آن هستند تا بر روی سیستم هایی که خریداری می کنند ویندوز XP نصب باشد.

(نقل از APC Mag)


   + بچه های باحال ; ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٩ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

معرفی اساتید حسابداری



 

Jim (Quincy) Borden
Associate Professor

Department of Accountancy


 

Office Phone: (610) 519-4327
Fax: (610) 519-5204

Email:
 james.borden@villanova.edu
Address: Dept. of Accountancy, Villanova University, Villanova, PA 19085
Office: Bartley 2002

Favorite Books: The Caine Mutiny and To Kill a Mockingbird
Favorite Movies: Chariots of Fire and Napoleon Dynamite 
Favorite Songs:
Thunder Road and Landslide

My Courses: Spring 2007
  ACC2340
  ACC2470
Villanova Links
  Villanova University
  School of Business
  Accounting
  Directory
  Registrar
    Class Schedule
    Classroom Calendar
    Novasis
    Academic Calendar
  Library
  Athletics
Personal Links
  My Bookmarks
  Send me email

 

   + بچه های باحال ; ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٧ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

انتخاب منابع تأمین مالی برای کسب و کار



در این مقاله به‌ بررسی موضوعات کاربردی پیش‌روی کسب و‌کار در انتخاب منابع تأمین مالی پرداخته شده است. لذا در این حین به بررسی جوانب تئوریک آن[1] پرداخته نمی‌شود و تنها به ارائه توضیحی از منابع مختلف تأمین مالی پرداخته می‌شود.

یک کسب وکار در انتخاب منبع مناسب تأمین مالی برای پروژه جدید با سه موضوع اساسی روبرو می‌باشد:

1. آیا می‌توان برای تأمین‌مالی از منابع داخلی استفاده نمود یا اینکه باید در تأمین مالی جدید از منابع بیرونی استفاده نمود؟

2. در صورتیکه نیاز ما با تأمین مالی از منابع بیرونی تأمین می‌شود، آیا از محل بدهی یا حقوق صاحبان می‌باشد؟

3. در صورتیکه قرار است از بدهی یا حقوق صاحبان سهام استفاده نمود، از کجا باید تأمین شود و با چه شکلی؟

 

آیا می‌توان برای تأمین‌مالی از منابع‌داخلی استفاده نمود؟

در پاسخ به سوال فوق باید موضوعات متعددی را در نظر گرفت:

· در حال حاضر چه مقدار پول نقد در دسترس داریم؟ شرکت باید میزان وجه نقد موجود در ترازهای نقدی و سرمایه‌گذاریهای کوتاه‌مدت و مقداری از آن را که برای تداوم عملیات کنونی شرکت نیاز است را در نظر داشته باشد. در صورتیکه موجودی نقدی را به صورت کمکی در اختیارداشته باشیم به عنوان منبع مناسبی برای تأمین مالی پروژه محسوب می‌شود.

· در صورتیکه وجه نقد مورد نیاز را نتوان از این طریق مهیا نمود، شرکت باید جریان نقد آتی را در نظر بگیرد. می‌توان یک بودجه نقدی را آماده نمود اما احتمالاً در این مرحله خیلی مشروح می باشد.

· در صورتیکه جریان نقدی[2] برای تأمین مالی پروژه جدید کافی نباشد، در این‌صورت ممکن است کنترل شدید سرمایه در گردش را به منظور بهبود جایگاه نقدی خود مد نظر قرار دهند.

تحت فشار قرار دادن بدهکاران برای تسویه سریع‌تر بدهی‌ها، کاهش سطح موجودیهای انبار و به طول انجامیدن دوره‌های پرداخت به بستانکاران می‌تواند موجب افزایش منابع نقدی شود. توجه داشته باشید که خطراتی نیز در این تاکتیکها وجود دارد. به عنوان مثال در زمینه مشتریان قبلی/سرقفلی عرضه‌کنندگان و توقفات تولید به دلیل اتمام موجودی انبار از این قبیل می‌باشند.

در صورتیکه منابع مالی مورد نیاز را نتوان از منابع داخلی تأمین نمود، در این صورت باید از منابع خارج از کشور اقدام نمود.

 

تصمیم در زمینه بدهی یا حقوق صاحبان سهام

در این مرحله شرکت در زمینه میزان نیاز به دریافت وام تصمیم‌گیری می‌نماید. این نوع تصمیم‌گیری‌ها در شرکت از اهمیت بالایی برخوردارند به طوریکه بسیاری از شرکتها با مشکلات عمده‌ای در این زمینه مواجه شده‌اند. موضوعاتی که در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرند عبارتند از:

· هزینه تأمین مالی: تأمین‌مالی از طریق بدهی معمولاً ارزان‌تر از تأمین‌مالی از طریق سهام می‌باشد. این امر به این دلیل است که تأمین مالی از طریق بدهی از جانب وام دهنده از امنیت بالاتری برخوردار است. چراکه بهره بایستی قبل از سود سهام پرداخت شود. در هنگام نقد شدن نیز تأمین مالی معمولاً قبل از سهام بازپرداخت می‌شود. این موضوعات باعث شده است که بدهی به عنوان یک سرمایه‌گذاری امن‌تر مطرح شود و بنابراین سرمایه‌گذاران از طریق بدهی نرخ بازده کمتری را در مقایسه با سرمایه‌گذاران سهام دریافت نمایند. همچنین بهره بدهی (برخلاف سود سهام) موجب ایجاد صرفه‌جویی‌های در زمینه مالیات شرکت نیز می شود که موجب می شود تا برای شرکت ارزان‌تر تمام شود. هزینه های تنظیم[3] در زمینه تأمین مالی از طریق بدهی معمولاً کمتر از تأمین مالی از طریق سهام می باشد که به نوبه خود موجب صرفه جویی مالیاتی نیز می‌شوند.

· ابزار جاری سرمایه کسب وکار[4]: با وجودی‌که تأمین مالی از طریق بدهی به دلیل هزینه پایین‌تر آن جذاب‌تر می باشد، عیب آن در این است که بهره آن حتماً باید پرداخت شود. در صورتی‌که شرکت به میزان زیادی وام گرفته باشد و نتواند اصل و فرع آن را بازگرداند لذا باید مبلغ مذکور نقد شود. سطح بدهی شرکت معمولاً از طریق نسبت تأمین مالی بدهی به تأمین مالی سهام[5] اندازه گیری شده و شرکتها باید از این که این عدد خیلی بزرگ نباشد اطمینان حاصل نمایند. مقایسه‌های با شرکت‌های دیگرحاضر در صنعت یا تاریخچه اخیر شرکت نیز خیلی مفید می‌باشد. 

· امنیت موجود[6]: بسیاری از وام‌دهندگان از دارایی‌ها به عنوان وثیقه وام استفاده می‌نمایند. دارایی‌های مرغوب از جمله زمین و ساختمان به‌عنوان وثیقه وام به شمار می‌روند ولی دارایی‌های نامشهود از جمله هزینه‌های سرمایه‌گذاری شده در تحقیق و توسعه نه. در غیاب یک دارایی وثیقه‌ای خوب، نمی‌توان پیشنهاد استقراض بیشتر را ارائه نمود.

· ریسک کسب و کار[7]: ریسک کسب و کار به نوسانات سودآوری عملیاتی مربوط می شود. شرکتهای دارای نوسانات بالای سودعملیاتی باید از اخذ وامهای بالا امتناع کنند چراکه ممکن است سود عملیاتی ایشان کاهش یافته و قادر به بازپرداخت وام خود نباشند. افراد ریسک پذیر معمولاً از تأمین مالی از طریق سهام استفاده می نمایند چرا که هیچگونه الزام قانونی برای تقسیم سود وجود ندارد.

· ابزار عملیاتی(Operating gearing): به بخش ثابت (و نه متغیر) هزینه های عملیاتی شرکت مربوط می شود. هر چه میزان هزینه های ثابت بیشتر باشد، میزان نسبت فوق نیز بالاتر خواهد بود. شرکتهایی که این نسبت در آنها بالاست، تمایل دارند تا نسبت فوق را افزایش داده و سودهای عملیاتی پرنوسانی را داشته باشند. این به این دلیل است که بدون در نظر گرفتن حجم فروش، هزینه های ثابت تغییری نمی کنند. بنابراین در صورنی‌که فروش افزایش یابد، سود عملیاتی به میزان زیادی افزایش می‌یابد. در بیشتر شرکت‌های خدماتی که هزینه‌های عملیاتی آنها ثابت است، استفاده از ابزار عملیاتی عمومیت دارد.

· رقیق‌سازی درآمد هرسهم[8]: درصورتی‌که سرمایه‌گذاری‌های جدید دارای سودآوری سریع نباشند، تعداد زیاد سهام منجر به رقیق‌سازی درآمد هرسهم می‌شود. این موضوع ممکن است موجب آشفتگی سهامداران و کاهش قیمت سهام شود.

· حق رأی[9]: تعداد زیاد سهام صادره برای سهامداران می تواند حق رأی شرکت را تغییر دهد. در صورتی‌که مالکین بیش از50 درصد سهام شرکت را در اختیار داشته باشند، در این‌صورت ممکن است نسبت به فروش سهام جدید به سرمایه گذاران خارجی بی میل باشند تا این‌که حق  رأی خود را از دست ندهند.

· وضعیت کنونی بازار سهام[10]: در زمانی‌که قیمت سهام روند نزولی دارد بسیاری از شرکت‌ها تمایلی به انتشار سهام جدید ندارند. ایشان احساس می‌کنند که قیمت‌های دریافتی خیلی پایین خواهد بود. این امر موجب رقیق‌شدن ثروت مالکین موجود شود. توجه داشته باشید که این موضوع در زمانی‌که سهام منتشره به مالکین کنونی فروخته شود صدق نمی‌کند. 

پس از لحاظ نکات فوق، شرکت در موقعیتی خواهد بود که باید بین تأمین مالی بدهی و تأمین مالی سهام انتخاب نماید. آخرین تصمیم برجسته در زمینه نوع تأمین مالی و محل آن می باشد.

 

تأمین مالی از طریق سهام(Equity Finance)

در اینجا به نکات اساسی در این زمینه اشاره می نماییم:

· هرگونه سهام جدیدی باید به عنوان بخشی از سهام در دسترس به سهامداران ارائه شود. این امربه دلیل جلوگیری شرکت از فروش سهام جدید به سهامداران جدید با قیمتی پایین و در نتیجه تهدید ثروت سهامداران موجود می باشد. 

· وضعیت کنونی شرکت از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. شرکتهای حاضر در بورس بین المللی اوراق بهادار لندن یا شرکتهای حاضر در بازار سرمایه‌گذاری جایگزین می توانند نسبت به تامین مالی جدید از طریق حقوق صاحبان سهام به وسیله فروش سهام جدید اقدام نمایند. سایر شرکتهایی که دسترسی آسانی به بازار اوراق بهادار ندارند ممکن است این تامین مالی را از طریق مراجعه به سرمایه گذاران مخاطره پذیر انجام دهند.

 

 

تامین مالی بدهی (Debt Finance)

تامین مالی بدهی دارای اشکال مختلفی می باشد. در اینجا به نکات مهمی در این زمینه اشاره می‌نماییم:

الف- دیرش وام[11]

به طورکلی، وام‌های کوتاه‌مدت(وام‌های کم‌ترازیکسال) ارزان‌تر از وام‌های بلندمدت(وام‌های بیش‌تر از یکسال) می‌باشند. این بدان دلیل است که بسیاری از وام‌دهندگان زمان را با ریسک معادل می‌گیرند. هر چه ایشان وام‌های طولانی مدت تری را اعطا کنند ریسک بیش‌تری را متقبل می‌شوند. بنابراین ایشان نرخ بهره بالاتری را نیز برای وام‌های بلندمدت‌تر نسبت به وام‌های کوتاه مدت‌تر در نظر می‌گیرند. در هر حال استقراض کوتاه مدت دارای یک عیب برجسته با عنوان ریسک تجدیدنظر[12] می‌باشند. وام‌های کوتاه مدت باید به طور منظم تجدید نظر شده و شرکت این ریسک را که وام دهنده ممکن است از اعطای اعتبار بیشتر امنتاع ورزد را بر عهده می‌گیرند. این ریسک در زمانی که استقراض به صورت برداشن بیش از حد از حساب[13] باشد با بالاترین مقدار خود می‌رسد.

در انتخاب مابین تامین مالی کوتاه مدت و بلند مدت قاعده سرانگشتی مورد استفاده شرکت این است که «از سرمایه‌گذاری‌های کوتاه مدت برای وجوه کوتاه مدت و از سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت نیز برای وجوه بلندمدت تامین مالی کنید». این امر به این معناست که از استقراض کوتاه مدت ارزان در جایی که استفاده از آن امن‌تر است،(در جایی که سرمایه‌گذاری‌ها در ماهیت کوتاه مدتند و بنابراین ریسک تجدیدنظر به عنوان مشکل محسوب نمی‌شوند) استفاده کنید اما از تامین مالی بلندمدت برای سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت استفاده نمایید.

 

ب-استقراض با نرخ بهره ثابت در مقابل شناور

بسیاری از وام‌دهندگان گزینه‌هایی را مابین نرخ بهره ثابت و شناور معرفی می‌نمایند. استقراض با نرخ بهره ثابت مطمئن تر است اما به طور میانگین گران‌تر تمام می‌شود.‌ در مقابل استقراض با نرخ بهره شناور ارزان‌تر است و ریسک بیش‌تری را بر وام گیرنده تحمیل می‌نماید.

 

 

ج-وضعیت شرکت

برخی از انواع تامین مالی بدهی تنها در دسترس شرکت‌های بزرگ حاضر در بورس می‌باشد.‌شرکت‌های کوچک معمولا تنها می توانند از وام‌های کوتاه مدت استفاده نمایند. در صورتیکه وام‌های بلندمدت درد سترس باشند عمدتا به صورت لیزینگ، فروش اقساطس، اجاره یا وام‌های رهنی می‌باشند.

 

د-ارز استقراض

توجه به این امر مهم است که اگر شرکتی اقدام به اخذ وام ارزی نماید باید آن‌را با همان ارز بازگرداند لذا نوسانات نرخ ارز می‌تواند هزینه‌های مازادی را نیز بر او تحمیل نماید.‌

 

ه-محدودیت‌های بدهی

قرض دادن پول اغلب الزامات ویژه‌ای را برای وام‌گیرنده علاوه بر بازگرداندن اصل و فرع پول ایجاد می‌نماید. این امر شامل استفاده از دارایی‌های تامین مالی شده توسط وام، محدودیت‌های در زمینه پرداخت سود سهام و محدودیت‌های در زمینه استقراض بیش‌تر می‌باشد.‌این محدودیت‌ها موجود محدود شدن وام‌گیرنده می‌شود که باید قبل از استقراض به آن توجه نمود.

 

جمع‌بندی

ارائه یک منبع تامین مالی ایده‌آل برای هر پروژه امکان‌پذیر نمی‌باشد. آن‌چه مهم است این است که می‌توان با استفاده از مزایا و معایب هر یک از شیوه‌های تامین مالی می توان به استدلال شیوه تامین مالی بهینه برای کسب و کارها اقدام نمود.

[1] Modigliani and Miller

[2] projected cash flow

[3] Arrangement costs

[4] The current capital gearing of the business

[5] capital gearing ratio

[6] Security available

[7] Business risk

[8] Dilution of earnings per share (EPS)

[9] Voting control

[10] The current state of equity markets

[11] The duration of the loan

[12] renewal risk

[13] overdraft borrowing



موسی احمدی

   + بچه های باحال ; ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٧ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

عکس هایی دیگر از مسابقه خوانندگان عرب


برای برخی دوستان جالبه بدانند که سایر شرکت کنندگان چه کسانی بودند :

این خانم " تینا یاموت " از کشور " لبنان " : ( با تاپ سفید )



این هم گروهشان :





خانم "سالی احمد " از کشور " مصر" : سمت راست




این هم گروه عزیزشون :






"ایمان مولابی " از مراکش : دوم از چپ




" نیلی معتوق " باز هم از لبنان :




گروه عزیز ایشان :





البته شرکت کنندگان دیگری هم وجود داشتند که دوستان برای اطلاع از آنان می توانند به سایت شبکه LBC مراجعه کنند . قابل ذکر است که این مراسم هر ساله در لبنان برگزار می شود !!!!


   + بچه های باحال ; ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٧ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

شبی که عراقی ها یگانه شدند ( shada hasson )


جمعه شب 30 مارس دخترکی جوان با صدائی جادوئی در بیروت به نام وطن زخمی و پردردش عراق، از عشق خواند و از آزادی، از آبادی و امید، از دجله خواند و از فرات، از حمورابی و نازک الملائکه... «شذی حسّون» دختر 26 ساله عراقی با آرای 7 میلیون عراقی در مسابقه «استار آکادمی» که همه ساله بین هنرمندان جوان و جویای نام برگذار می‌شود، برنده شد و تاج هنرمند جوان سال را بر سر گذاشت. پیش از یکصد میلیون عرب و میلیونها غیرعرب که از ماهها پیش همه هفته این برنامه را دنبال می‌کردند جمعه شب با اعلام پیروزی «شذی» اشک شوق ریختند. شذی کاری را که دولتمردان عراقی از آن عاجز بودند به نحو تحسین‌ برانگیزی انجام داد. لحظاتی پس از پیروزی او مردم عراق، کرد و شیعه و سنی، مسیحی و صائبه و ایزدی، در اربیل کرد و تکریت و رمادی سنی نشین تا بصره و نجف شیعه ‌نشین و بغداد مجروح پردرد به خیابانها ریختند و با سرود و آواز با درآغوش کشیدن یکدیگر، همدلی و همبستگی و وحدت ملی خود را نشان دادند.

"شذی حسون" جمعه‌شب گذشته در چهارمین مرحله برنامه "آكادمی استار" كه تلویزیون "ال بی‌سی" لبنان هرساله با مشاركت جوانان دختر و پسر از همه كشورهای عربی و به منظور شناسایی استعدادهای جوان در زمینه آواز برگزار می‌كند ، مقام نخست را به دست آورد.

وی كه به مدت چند ماه به همراه ‪ ۱۸‬شركت‌كننده دیگر در این برنامه پرطرفدار شركت كرده بود توانست به همراه چهار شركت‌كننده از كشورهای لبنان، مصر و تونس به مرحله نهایی برسد.

این برنامه كه در انتخاب نفر برتر بر رای تماشاگران اعتماد می‌كند، "شذی حسون" توانست از رای‌گیری از طریق تلفن‌های همراه از تنها در داخل عراق ، هفت میلیون رای به دست آورد و با كسب بیش از ‪ ۴۰‬درصد آرا از سه رقیب خود جلو بیافتد.

"شذی حسون" نه تنها اولین دختری است كه در برنامه آكادمی استار به این مقام می‌رسد بلكه از آن مهمتر توانست به نماد ملی و عامل همدلی و وحدت در عراق تبدیل شود.

بعد از رسیدن "شذی حسون" به مرحله نهایی،در طول هفته گذشته تمامی مردم عراق به موفقیت این دختر جوان چشم دوخته بودند و رسانه‌های مختلف عراقی اخبار لحظه‌به‌لحظه آن را در كنار اخبار قتل و كشتار مخابره می‌كردند.

روزنامه‌نگاران برجسته عراقی برای تشویق مردم به حمایت از این‌دختر جوان مقاله نوشتند و شبكه ارتباط موبایلی "ام.تی.سی" در عراق تبلیغات وسیعی در طول هفته گذشته برای وی انجام داد.

جمعه گذشته كه قرار بود نفر برنده تعیین شود برخی تلویزیون‌های محلی از جمله "الشرقیه"به طور كامل برنامه‌های خود را قطع كرده و برنامه‌ویژه برای حمایت از شذی حسون اختصاص داد.

در "اربیل" در ‪ ۳۵۰‬كیلومتری شمال بغداد مردم كردتبار این شهردر اقدامی بی‌سابقه در میدان مركزی این شهر گردآمدند تا از طریق صفحات بزرگ تلویزیونی برنامه فینال را از تلویزیون ال‌بی‌سی پیگیری كنند.

وقتی حوالی ساعت ‪ ۲۳‬و ‪ ۴۵‬دقیقه شب جمعه نام "شذی حسون" به عنوان ستاره آكادمی استار اعلام شد شادی بزرگی اربیل را فراگرفت و مردم و جوانان به پایكوبی پرداخته و برای اولین بار پرچم ملی عراق به جای پرچم كردها در این شهر برافراشته شد.

مردم تا پاسی از شب جشن و پایكوبی می‌كردند و بسیاری از آنهااز خوشحالی اشك می‌ریختند.

مردم عراق در داخل و خارج عراق برای نخستین بار برای پیروزی یك دختر جوان در یك برنامه تلویزیونی، از طریق ارسال آرای خود از طریق تلفن همراه متحمل هزینه‌های سنگینی شدند كه از ‪ ۵۰۰‬دلار نیز تجاوز كرد.

شذی حسون در طول هفته گذشته كه اوج هیجان برنامه بود با همگرایی مردم عراق با خود به نماد وحدت ملی عراق تبدیل شد امری كه تاكنون سیاسیون كهنه‌كار عراقی از تحقق آن ناكام بوده‌اند.

این درحالیست كه "شذی حسون" بیشتر ایام حیات خود را در خارج عراق سپری كرده است.

این دختر جوان كه قادر به خوانندگی به پنج زبان عربی ، انگلیسی ، ایتالیایی ، فرانسوی و اسپانیایی است و هم‌اكنون در فرانسه ساكن است از پدری عراقی و مادری مراكشی به دنیا آمده است.

شاید این لحظات برای عراقی ها همانند لحظه پیروزی تیم فوتبال ایران بر استرالیا و راه یافتن ایران به جام جهانی باشد . لحظه ای که به اعتقاد بسیاری هرگز با آن شکوه و زیبایی برای تیم فوتبال ایران اتفاق نخواهد افتاد .



















































   + بچه های باحال ; ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٧ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

با هر كليك ، يك كودك را از گرسنگي نجات دهيد


سازمان ملل حركت جديدي را براي كمك به كودكان فقير و گرسنه جهان شروع كرده است كه بر اساس ان به ازاي هر كليك روي يك سايت معرفي شده، به يك كودك گرسنه در جهان غذاي رايگان مي‌رسد.

در اين برنامه ، كاربران مي‌توانند با مراجعه به سايت اينترنتي ‪ ، http://thehungersite.com‬بر روي دكمه زرد رنگ وسط صفحه كليك كرده و به اين ترتيب به ازاي هر كليك، كمپانيهاي اسپانسر هزينه يك وعده غذاي رايگان را براي كمك به كودكان گرسنه تامين مي‌كنند.

سايت اينترنتي مذكور توسط سازمان ملل و بخش برنامه تامين غذا (‪(WFP‬ راه‌اندازي شده و به تبليغ و فعاليت در اين زمينه مي‌پردازد.

جلب مشاركت كاربران براي كمك به گرسنگان جهان، از اهداف اصلي اين سايت ذكر شده است.


   + بچه های باحال ; ٤:٢٥ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٢ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

TRANSPARENCY AND AUDIT REGULATION



 
 
 
TRANSPARENCY AND AUDIT REGULATION

 By: James Sylph, Technical Director, International Federation of Accountants

 

 

This speech was given by Mr. James Sylph to the Fédération des Experts Comptables Mediterranéens Conference in Istanbul on 13 December, 2005.

 

Given the corporate scandals of recent years, the audit profession is now in the forefront of the minds of investors, businesses, regulators and others. Financial reporting, corporate governance and accounting and auditing practices must keep up with the needs of these groups. Effective regulation of the audit profession is one means of ensuring that the profession and the private sector keep pace with these challenges.

 
 

In addressing these challenges, the Fédération des Experts Comptables Mediterranéens and the International Federation of Accountants share common goals: facilitating communication and cooperation among accountancy bodies and with the larger business and regulatory community; providing technical assistance to accountants in all sectors; and promoting high quality standards of accounting, auditing and ethics. It is no wonder, then, that accountancy organisations in Mediterranean region are active in IFAC and that numerous volunteers from your member organisations serve on IFAC boards and committees – helping to develop high-quality international standards, encouraging convergence to those standards and undertaking all these activities in the public interest. We thank these volunteers for their support and dedication.

 
 

As the global organisation for the accountancy profession, with 163 member bodies in 120 countries around the world, IFAC firmly believes that effective audit regulation is critical to protecting the public interest.

 

Before I present IFAC’s view on regulation of the audit profession and what we are doing to support high-quality international standards for audits, I think it is important to understand the historical development of the profession’s regulatory structures and why, today, there is an increased global focus on them.

 

Broadly defined, regulation refers to the making and implementing of rules which direct or constrain the behaviour of a person or group of people being regulated. That said, I think it is important to acknowledge the role of the profession in the evolution of its regulation. In most developed nations, the licensing and regulation of the accountancy profession was founded through the initiative of practicing professional accountants who often sponsored legislation to set minimum requirements to be designated as a professional public accountant. Historically, leading practitioners then established a code of professional conduct and, eventually, accounting, auditing and other practice standards.

 

Through much of the 20th century, the requisite knowledge of professional practice standards that protected the public resided nearly exclusively with professional practitioners who founded professional associations to promote their profession and its standards. This led many government regulators who had the legal authority to mandate compliance to choose to adopt the standards of the professional associations by reference or as acceptable interpretations. Over time and in many countries, such as the United States, this approach evolved into a sophisticated system of government-sanctioned self regulation that for many years was considered adequate, efficient and protected the public.

 

In more recent years, businesses have become increasingly more complex and globalisation has taken hold. At the same time, to meet new marketplace needs professional accountants and their firms have expanded the range and types of business services they offered their clients well beyond the traditional attest and assurance and taxation advice. These changes, when combined with major public company failures involving inadequate corporate governance and perceived or adjudicated shortcomings in auditor performance, resulted in a widespread conviction of the need for re-examination of accounting regulation and standard-setting structures.

 

Regulation of the audit profession has typically been included as part of the overall regulation of the accountancy profession and has covered the following areas:
• Education and admission standards;
• Audit standards;
• Ethical standards; and
• Disciplinary action.

 
A key change in the regulation of the audit profession in recent years has been the move to increased regulation of the performance of auditors and/or the performance of the professional accountancy bodies. So there are now two additional areas of regulation. These are:

• Monitoring of audit quality, for example, audit inspections; and
• Monitoring the self-regulatory activities of the professional accountancy bodies as they apply to audits and auditors.

 

Trends in Regulation

 

How can this regulation of the profession today best be carried out? In any number of ways and combinations. As I already mentioned, generally, the audit profession is regulated by the profession and/or the government. Where the regulation has been carried out primarily by the profession, it is often referred to as “self-regulation” and when it is carried out by the government, is often just called “regulation,” but for clarity, “direct regulation” is a better term.

 
 

It is important to keep in mind that there is no pure model of either self-regulation or direct regulation. The profession rarely regulates without some form of government mandate to do so, and similarly, the government rarely regulates without some form of interaction with the profession.

 

In general, the IFAC member bodies, the professional institutes, act under a delegation from their respective governments. The government has given legal recognition to the profession and has given the professional institute a set of roles and responsibilities and some form of reporting requirement. These responsibilities can include admission criteria, continuing education requirements, disciplinary provisions, standard setting and so on. Reporting requirements often take the form of annual reports by the professional body. Under self-regulation then, the government has delegated the responsibility for regulation to the profession and the profession regulates itself within that framework and then reports on its activities. There can be a greater or a lesser degree of government monitoring and oversight.

 

Direct regulation, for example, through the establishment of an audit oversight body, simply means that the government itself has assumed responsibility to regulate part, or, rarely, all of the profession. However, like self-regulation, this regulation is taking place within a set of roles, responsibilities and reporting arrangements that have been set by government and established in legislation. To be successful, the regulator needs to have an effective working relationship with the profession.

 

In discussing methods of regulation, it is important to remember that accountancy is a profession. That means that professional accountants have an overriding responsibility to the community in which they live, not just to their current clients or to themselves. So even in circumstances where there is total direct regulation, there is still a need for the profession to regulate the activities and conduct of its members to ensure that this responsibility to the community is fulfilled. The only caveat is that this regulation needs to be efficient and effective.

 

In IFAC’s view, there is no “one size fits all” solution and so the answer to the question “which option is best,” is the economist’s answer “it depends.” Regardless, the regulator must act in the public interest. Whatever regulatory framework is used, be it administered by the profession or government, it must give the regulator appropriate incentives to act in the public interest. Regulators must have a clear, overarching purpose and the ability to resist any moves towards regulation that are self-interested or motivated by special interest groups.

 

Serving the public interest means having regulations that achieve their aim of being effective and efficient without imposing unnecessary costs. The benefits of the regulation – that is, its effectiveness in protecting the public interest – must exceed its costs.

 
The International Organisation of Securities Commissions (IOSCO) has undertaken work in this area and has developed a series of principles for regulators. These principles hold that:
• The responsibilities of the regulator should be clear and objectively stated;
• The regulator should be operationally independent and accountable in the exercise of its functions and powers;
• The regulator should have adequate powers, proper resources and the capacity to perform its functions and exercise its powers;
• The regulator should adopt clear and consistent regulatory processes; and

• The staff of the regulator should observe the highest professional standards, including appropriate standards of confidentiality.

 

The choice between self-regulation and direct regulation primarily depends on who can meet the IOSCO principles and carry out the required functions most efficiently. For example, a professional body often has considerable expertise regarding the profession so it may be better placed to regulate where this expertise is needed. As well, the professional body’s separation from government can mean that it can react faster and more flexibly than a comparable government agency. In those countries where the profession needs to be strengthened, granting the profession self-regulatory powers can assist it in gaining the necessary expertise.

 

Direct regulation can be the most appropriate solution if there is a need for the regulator to be completely independent of the profession, or if it is considered inappropriate for the profession to carry out certain functions.

 
 

Taking into account these factors and differences in history, culture, commercial law and varying stages of economic development, we see at a national level a huge diversity of regulatory approaches. In some countries, particularly former command and control economies, in the former Soviet Union or in China, they are grappling with the issue of how the government can move away from direct regulation and increase the amount of self-regulation so that the national profession can be strengthened.

 

In recent years, two clear trends have emerged in regulation of the audit profession; a move towards direct regulation and, at an international level, pressure for regulatory convergence. The trend towards more direct regulation emerged out of the financial scandals of Enron, WorldCom and a loss of credibility in the profession. But this move is not without controversy as new regulations have often been expensive and cost estimates inaccurate. Take a well known example, the US Sarbanes-Oxley Act. This Act requires companies to report on their internal controls. The SEC estimated that the aggregate cost would be about US$1.24 billion or $94,000 per public company. Unfortunately, they were wrong. According to surveys, actual costs were around twenty times higher . As a result, questions have been raised as to what regulation is necessary and whether the increases in regulation are appropriate. Paul Boyle, CEO of the UK Financial Reporting Council, considers that “We are reaching a high point of regulation...there is widespread concern that regulation has gone beyond the point at which it is useful. The balance between investor protection and creating prosperity may have been overstepped.”

 

So we may see in the coming years a move towards less regulation and less costly regulation of the audit profession. In those countries that have increased the amount of direct regulation, the government regulator is likely to face increasing pressure to justify the benefits of its actions and to find less costly methods of regulation.

 

The pressure for convergence has come from an increasing realisation among regulators and the profession that capital markets are much more global and that convergence would assist in making the international financial system more efficient and robust. But regulating at an international level cannot simply mirror the national approach. There is no central government, no ability to levy or raise taxes and no ability to compel other nation states. Instead, at the international level, we are seeing increasing dialogue and cooperation between regulatory agencies and moves to express agreement through the development of principles.

 

IFAC is very supportive of these international developments and has been an active participant. A principles-based approach at an international level allows the focus of regulation to be on what needs to be achieved and allows for national differences in implementation. It is, therefore, more flexible and adaptable to individual countries and circumstances.

 

IFAC sets international standards for the profession in a number of areas including auditing and assurance. It has undertaken reforms to help ensure that IFAC’s standard-setting activities reflect the public interest and are fully transparent to those affected by the standards. One of the most important reforms has been the establishment of the international Public Interest Oversight Board (PIOB) to oversee IFAC’s standard-setting activities. IFAC considers that this oversight is critical to building credibility and confidence in international standards. The 10 member PIOB is chaired by a European, Professor Stavros Thomadakis from Athens and has two European members – Antoine Bracchi from France and Arnold Schilder from the Netherlands as well as two EC observers.

 

Setting of Auditing Standards

 

Auditing standards are a key factor in the regulation of the audit profession. If the profession is to perform high quality work in the public interest, it needs to have high quality standards that are set in the public interest. The primary duty of all professional accountants, wherever they work, is to serve the public interest.

 

So, what skills and processes are required to set high quality audit standards? First, and most obvious, is technical expertise. Those responsible for setting the standards need to have sufficient technical expertise and understanding of auditing and audit processes. This expertise is generally found within the audit profession, and is not limited to auditors in public practice.

 

Secondly, the standard-setting process needs to be informed by all those involved in auditing; the profession, companies, regulators and so on. So there needs to be input into the process from these groups.

 

As the technical expertise is found in the profession and the profession is responsible for carrying out audits, there is a potential for a lack of independence in fact or in appearance. This independence issue needs to be addressed if audit standards are to be acceptable to the wider community. Overcoming independence concerns means having a strong and robust process and public interest oversight.

 

Within IFAC, the International Auditing and Assurance Standards Board (IAASB) is dedicated to operating as transparently as possible. It is one of, if not the most, transparent standard setters in the world. IAASB meetings are open to the public and agenda papers, background documents and meeting summaries are posted on the IFAC website. Visitors can view project histories and may download audio recordings of the IAASB meeting proceedings. They can also download IAASB exposure drafts and view all comments made on those drafts by regulators, firms, standard setters and others.

 

The IAASB makes it a priority to reach out to other stakeholders including small- and medium-sized practices and other standards setters as we did in the recent Clarity Forum.

 

Public oversight of the standard-setting process through the PIOB is crucial as it assists in building creditability and confidence in international standards, which then contribute to confidence in the financial information produced by companies; in the examinations carried out by their auditors; and, ultimately, in the capital markets that rely on such information.

 
 

Conclusion

 

In IFAC’s view there is no “one size fits all” answer to the issue of how to regulate the audit profession at the national level.

 

A cornerstone of our free enterprise system is “freedom of choice.” Consumers are free to choose what they wish to purchase and from whom. This simple concept is the powerful engine that drives economies in free markets. At the same time, there is an appropriate role for government oversight in the free market process to ensure that the consuming public is not being misled or defrauded by unethical business practices. At IFAC, we recognise that the role of governments, as well as the role of the profession, will vary, but they should be guided by the principle of striking the right balance – to protect consumers without comprising free enterprise and without inflicting undue costs on the profession or the public.

 

It is critical that, regardless of whether there is self-regulation, direct regulation or some combination, that both the profession and the regulator act in the public interest and that the benefits of regulation outweigh the costs.

 
I would like to conclude on a personal note. While regulation contributes to the quality of services that accountants provide, there is an even more powerful motivator for accountants: that is “reputation.” Every decision made by every accountant every day around the world affects his or her reputation and ultimately the reputation of ALL professional accountants. We have, in recent years, seen reputations destroyed by bad decisions and wrongful compromises and, as a result, companies collapsed. I believe that regulation and reputation go hand in hand. Every accountant must make a commitment not only to follow the rules of a specific regulatory regime, but even more importantly, to protect his or her reputation by acting ethically and putting the public interest first. In this way, we will continue to earn the respect of the investors, governments, and regulators worldwide.



from "the accountant" magazine
 

 

 


   + بچه های باحال ; ۱:٠٠ ‎ب.ظ ; شنبه ٤ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

رسم و رسوم نوروز به سبک قدیمی ترها



 
 
 
هفت سين


اون قديم ها، بعضی ها برای عید، سفره هفت سین پهن می کردند با ماهی و آینه، بعضی ها، ماهی را چه برای خوردن و چه برای سفره، بد شگون می دانستند؛ در برخی از نقاط ایران، کنار سفره هفت سین، سبزی خوردن و پنیر و نان هم می گذاشتند، در بعضی نقاط دیگر، همین هفت تا سین را هم به زور سر سفره جا می دادند؛ برخی از ایرانی ها، حتی سفره هفت شین پهن می کردند که یکی از شین هایش شراب بوده است ...

خلاصه هر جای ایران و هر گروهی از ایرانی ها، رسم و رسومی برای نوروز داشتند که برخی از این آداب، هنوز هم مرسوم است و بعضی دیگر، فراموش شده اند. بعضی از این رسوم هم ظاهرش حفظ شده، ولی به نظر قدیمی ها دیگر هیچ شباهتی به اصلش ندارد. شاید یکی از این رسم های به ظاهر ماندگار، دید و بازدید های نوروزی باشد.

به پیشواز نوروز

محمد، که تا کنون هفتاد نوروز را تجربه کرده، مهم ترین خاطره اش را از روزهای قبل از تحویل سال، تهیه لباس نو می داند: "وقتی ده سالم بود، پدرم سفارش کت و شلوار برایم داده بود. وقتی رفتیم لباس را تحویل بگیریم، خیاط گفت لباس حاضر نیست. من هم که دلم نمی خواست لباسهای سال قبل را باز هم بپوشم، تا نیمه های شب، جلوی مغازه خیاطی صبر کردم تا لباسم را تحویل بگیرم. آن شب، لباس های تازه ام را کنار رختخوابم گذاشتم تا خوابم ببرد."

معمولا ما شب عید هم آتش روشن می کردیم و از روی آن می پریدیم . همچنین در شب عید، چراغی روشن می کردیم که تا صبح روز عید می سوخت.
 
مهری، پنجاه و پنج ساله - همدان

اما مهم ترین واقعه قبل از نوروز، مراسم آخرین چهارشنبه سال است. محمد درباره مراسم این روز در بندر ماهشهر می گوید:"شب های چهار شنبه سوری، کنار ساحل آتش درست می کردیم و دور آن حلقه می زدیم و تا نصف شب ساز می زدیم و می رقصیدیم و از روی آتش می پریدیم."

اقدس هم مراسم قاشق زنی را به عنوان برنامه مهم کرمانشاهی ها قبل از تحویل سال تعریف می کند:" وقتی دختر بچه بودیم، چادر سر می کردیم و صورت خودمان را می پوشاندیم و می رفتیم در کوچه ها قاشق زنی. اهالی خانه های هر کوچه هم، داخل ظرفمان چیزی می گذاشتند که بیشتر هم یک مشت آجیل چهار شنبه سوری بود. بعد هم ما فال گوش پشت در خانه هایشان می ایستادیم و نیت می کردیم و وقتی کسی حرفی می زد، اولین جمله اش، جواب نیت ما می شد."

مهری از ۵۵ سال پیش در همدان یادش می آید که شب های عید هم مثل چهارشنبه سوری، آتش روشن می کردند و از روی آن می پریدند:"معمولا ما شب عید هم آتش روشن می کردیم و از روی آن می پریدیم . همچنین در شب عید، چراغی روشن می کردیم که تا صبح روز عید می سوخت."

"در چهارشنبه سوری یک کوزه پر از پول خرد می کردیم ، بعدا هم از آب پرش می کردیم. وقتی آتش خاموش می شد، خاکستر آن را سر کوچه می ریختیم و کوزه را روی آن می شکستیم. این، صدقه سال جدید بود. صبح روز بعد، هر کسی پولها را پیدا می کرد، آن ها را بر می داشت." این ها را اختر، زن ۶۴ ساله اراکی می گوید.

نوروز و سفره های هفت سین

ماهی قرمز
ما رسم نداشتیم ماهی در سفره بگذاریم، بعضی از ما کرمانشاهی ها، اعتقاد داشتیم ماهی برایمان شگون ندارد. حتی شب عید هم ماهی درست نمی کردیم و هنوز هم این کار را نمی کنیم
 
اقدس، شصت و چند ساله - کرمانشاه

"سفره هفت سین ما سبزی خوردن داشت با نون و پنیر، ماست، روغن و هفت تا سین که در سفره می گذاشتیم. آینه و شمعدان هم سر سفره هفت سین داشتیم. به تعداد اعضای خانواده هم شمع روشن می کردیم." اقدس، تاکید می کند که آنچه می گوید، رسم همه کرمانشاهی ها نیست.

او که از نوروز ۶۰ سال پیش ولایتش تعریف می کند، درباره ماهی سر سفره می گوید:"ما رسم نداشتیم ماهی در سفره بگذاریم ، بعضی از ما کرمانشاهی ها، اعتقاد داشتیم ماهی برایمان شگون ندارد. حتی شب عید هم ماهی درست نمی کردیم و هنوز هم این کار را نمی کنیم."

یگان دخت، زن ۵۷ ساله تبریزی هم از موادی که سر سفره هفت سین می گذارند می گوید، موادی غیر از هفت سین مرسوم:" بعضی از ترکها در سفره هفت سین انواع حبوبات، مثل عدس، لپه، لوبیا و برنج می گذارند و می گویند برکت می آورد."

اما برای بعضی از خانواده ها، سفره هفت سین، چندان هم مهم نبوده است. صدیقه، از سفره های پر از تنقلات و خوراکی می گوید که در خانه پدری اش در مشهد و در روزهای اول سال پهن می کردند، اما از سفره هفت سین یادی نمی کند:" ایام نوروز که میهمانان به عید دیدنی می آمدند، دور سفره ای می نشستند که پر بود از انواع خوراکی.»

بعضی از ترکها در سفره هفت سین انواع حبوبات، مثل عدس، لپه، لوبیا و برنج می گذارند و می گویند برکت می آورد
 
یگان دخت، پنجاه و هفت ساله - تبریز

به گفته او مشهدی ها سرسفره از انواع و اقسام شیرینی هایی که خودشان برای عید می پختند، می چیدند و به میهمان ها تعارف می کردند.

ایرانی هایی هم هستند که هنوز رسم ایرانیان باستان را حفظ کرده اند و به جای هفت سین، هفت شین در سفره هایشان می گذارند. طاهره، که به واسطه خانواده شوهرش با کرمانی ها نشست و برخاست داشته، رسم زرتشتی های کرمان را به یاد می آورد که حدود چهل سال پیش، شراب بر سر سفره هفت شین خود می چیدند.

خوراکی های نوروزی

خیلی از ایرانی ها، هنوز هم به خوردن ماهی در شب سال تحویل اعتقاد دارند. حتی اگر مانند برخی از اراکی ها، تهیه ماهی با مشقت همراه بود.

اختر تعریف می کند:" شام شب عید حتما سبزی پلو بود حالا یا با ماهی که سفارش باید می دادی تا برایت بیاورند، ولی اگر خرید ماهی تازه امکان پذیر نمی شد، ماهی دودی می خوردیم. کسانی که توانایی مالی نداشتند، سبزی پلو را با مرغ می خوردند ."

آجیل

اما در برخی از نقاط، مانند ماهشهر، که هر شب و هر روز ماهی می خورند، برای عید، غذای دیگری می پزند. خدیجه خانم، از اهالی جنوب ایران، در این باره می گوید:" غذای شب عیدمان دیگر، ماهی نبود. آن شب، مرغ شکم پر می خوردیم."

بعضی از کرمانشاهی ها حتی ماهی را بد شگون می دانستند و به جای آن، غذای دیگری را برای شب های سال نو انتخاب می کردند:" غذای شب عید ما خورش قورمه سبزی است؛ شاید دلیل انتخاب این غذا، رنگ آن بوده است که به رنگ سبزی و بهار است. اکثر ایرانی ها هم سبزی پلو ماهی یا کوکوی سبزی درست می کنند که آن هم سبز رنگ است."

رشته پلو یا آش رشته هم در شب های سال نو طرفدارانی دارد. عده ای مصرف این غذا ها را به رشته کار و در دست گرفتنش نسبت می دهند و عده ای دیگر برای از دست نرفتن رشته امور آن ها را درست می کنند.

خاطرات مهری از همدان، اعتقادات گروهی از ایرانیان قدیم را نشان می دهد که هنوز هم در رسم و رسومات نوروزی دیده می شود:"شب عید، رشته پلو با قیمه می خوردیم؛ چون از طرفی قیمه غذای مجلسی ما بود و از طرف دیگر معتقدیم که رشته پلو، برکت دارد و رشته زندگی از دستمان نمی رود و کسی در سال جدید بیکار نمی ماند."

کرمانی ها هم به قول طاهره، "سال نو را با پختن آش رشته و خوردن آن سرسفره هفت سین بعد از تحویل سال آغاز می کردند. آنها آش رشته را به نیت زیاد شدن رشته موفقیت، محبت خانواده و افزایش رشته کار در سال جدید می خوردند. خانم ها نیت می کردند که رشته کار شوهرانشان در سال جدید گره نخورد و کارهایشان جور دربیاید."

تعداد کمی از خانواده های مشهد بودند که از بیرون شیرینی می خریدند. خود ما، سه چهار روز را مشغول پخت انواع باقلوا، قطاب، سوهان عسلی و شیرینی های دیگر بودیم
 
صدیقه - مشهد

اما خوراکی های نوروزی، تنها به خوردن غذا در روز سال تحویل محدود نمی شود. انواع شیرینی ها، بخش مهمی از پذیرایی روزهای تعطیل سال نوست. این سال ها، اغلب ایرانی ها، به سفارش شیرینی نوروزی به شیرینی فروشی ها مشغول اند. اما عید نوروز ۴۰، ۵۰ سال پیش، مردم چه می کردند؟

صدیقه از شیرینی هایی که مشهدی ها خودشان می پختند، می گوید:" تعداد کمی از خانواده های مشهد بودند که از بیرون شیرینی می خریدند. خود ما، سه چهار روز را مشغول پخت انواع باقلوا، قطاب، سوهان عسلی و شیرینی های دیگر بودیم. شرینی هایمان هم پر از هل، گلاب و زعفران بود؛ شیرینی های خوشمزه ای که با روغن حیوانی پخته می شد و هنوز مزه اش زیر زبانم است."

در ماهشهر هم همین وضع حاکم بوده، خدیجه تعریف می کند:" ما دو نوع شیرینی محلی درست می کردیم به اسم کوکال و قراپیچ. کوکال یک نوع بیسکویت قطور و سفت بود که از آرد گندم، آرد برنج، روغن حیوانی، شکر، گلاب و زعفران درست می شد. شیرینی قراپیچ هم یک نوع نان خیلی نازک بود که چند لایه می شد و وسطش دارچین ، شکر و مغز گردو می گذاشتند."

شیرینی نوروزی
ما دو نوع شیرینی محلی درست می کردیم به اسم کوکال و قراپیچ. کوکال یک نوع بیسکویت قطور و سفت بود از آرد و روغن حیوانی و گلاب و ... قراپیچ هم یک نوع نان خیلی نازک بود که چند لایه می شد و وسطش دارچین، شکر و مغز گردو می گذاشتند.
 
خدیجه - ماهشهر

بعضی ها هم مثل کرمانشاهی ها، علاوه بر شیرینی های مخصوص عید، برای روزهای مختلف سال مثل سیزده به در هم غذاهای خاص داشتند:" سیزده بدر ، غذای سنتی ما کوفته است. کوفته های بزرگی که حتی پای مرغ هم در آن جا می گرفت و داخل آن را با آلو، زرشک، خرما و گردو پر می کردند و معمولا سه نفر آن را با هم می خوردند."

اقدس همچنین از شیرینی هایی که برای عید می پختند می گوید:"شیرینی عیدمان نان پنجره ای (خاتون پنجره ای) بود. از وقتی هم ازدواج کردم، به اصفهان رفتم. در آنجا، مردم خودشان سمنو درست می کردند و بین همسایه ها پخش می کردند. از آن سال، سمنو پختن را یاد گرفتم و هنوز هم هر سال خودم سمنو می پزم ."

در همدان به قول مهری:" برای صبحانه در روز عید، نان کاک می پختند که گرد و پهن بود و روی آن زعفران می زدند و در تنورهای کاه گلی می گذاشتند. نان دیگری داشتند به اسم شیر مال که شیرین بود و آن را با تخم مرغ رنگی به بچه ها عیدی می دادند."

رسم و رسومات نوروزی

مادر بزرگ های ما می گفتند اگر یک ظرف را پشت سر دختر دم بخت، بشکنی، آن دختر همان سال ازدواج می کند و سراغ زندگی خودش می رود.

مراسم چهارشنبه سوری، سفره هفت سین یا هفت شین و برنامه های غذایی، بخشی از مراسمی بوده که در روزهای سال نو یا قبل از آن، اجرا می شده اند. بخشی از برنامه های نوروزی، که مدتی است دیگر به اجرا در نمی آیند، ریشه در اعتقادات خاص افراد در آن زمان داشته اند.

حاجی فیروز

دید و بازدید هم از دیگر برنامه هایی بوده که هنوز هم جزو جدایی ناپذیر نوروز تلقی می شود:"بعد از سال تحویل هم تا روز دوازدهم دید و بازدید داشتیم و از بزرگترها، پنج قرانی، یک تومانی عیدی می گرفتیم."

یگان دخت تعریف می کند که چگونه نان روغنی و عیدی برای اقوامشان می فرستادند:" روی نان روغنی و عیدی که می خواستیم برای اقواممان بفرستیم، شال یا چادری قرمز می کشیدیم و دختر خانه، آن را برایشان می برد. بچه ها هم در کوچه فانوس روشن می کردند تا راه روشن شود. کسی هم که عیدی را می برد، تخم مرغ رنگی یا مویز و جوراب می گرفت. "

یگان دخت همچنین از مراسم دید و بازدید نوروزی تعریف می کند:"روز عید کوچکتر ها صبح زود به دیدن بزرگتر ها می رفتند و معمولا آن قدر تند تند عید دیدنی می رفتند که در یک روز، تمام باز دید هایشان، انجام می شد."

مهری از رسم همدانی ها در روز و شب سال تحویل می گوید:"قبل از غروب آفتاب اولین روز سال، برای تازه عروسها و عمه های خانواده، عیدی می بردیم که شامل قواره چادری یا پارچه بود و یک کاسه گردو و تخم رنگی که روی آن را با پارچه قرمز ریشه دار می پوشاندند، همراهش می کردیم."

وقتی من خیلی بچه بودم، پدرم برای لحظه سال تحویل، از زیر سنگهای باغچه، خر خاکی پیدا می کرد و در دستش می گرفت و می گفت چون حرکت می کند، زندگی در سال جدید را به حرکت در می آورد
 
اختر، شصت و چهار ساله

اختر که الان ۶۴ سال سن دارد، از کودکی هایش و عقاید پدرش می گوید:" وقتی من خیلی بچه بودم، پدرم برای لحظه سال تحویل، از زیر سنگهای باغچه، خر خاکی پیدا می کرد و در دستش می گرفت و می گفت چون حرکت می کند، زندگی در سال جدید را به حرکت در می آورد."

رسوم سیزده بدر در میان تبریزی ها به گفته یگان دخت متفاوت بوده :" در آخر شب مردم با شمع یا پیه سوز های قدیمی لب رودخانه می رفتند و درد دل و بدی ها را به آب می گفتند که آنها را با خود ببرد و بشوید. شام هم یا شیر برنج می پختند یا کالا جوش."

مهم ترین رسم مشهدی ها که هنوز هم به قول صدیقه پابرجاست، زیارت حرم امام رضاست.

این روزها، خیابان ها پر است از سبزه های آماده، سفره های هفت سین کوچک و چیده شده و تخم مرغ های رنگ شده. بسیاری از خانواده ها، دیگر حتی سفره های هفت سین شان را هم خودشان محیا نمی کنند. نام بسیاری از آداب قدیمی ایرانیان، از فهرست اسامی مورد استفاده افراد در نوروزها حذف شده، اما نوروز، همچنان در میان ایرانیان جای ویژه ای دارد.


نقل از BBC

   + بچه های باحال ; ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

1386 سال خوک است؛ از سال خوک چه می دانید؟


بالاخره سگ با تمام دلهره ها و اضطراب ها و بی اعتمادیش سال را به پایان رساند و برای یک استراحت طولانی دوازده ساله ما را ترک کرد و فرصت نفس راحت کشیدن پیدا کردیم. بر مبنای گاه شماری های شرقی ها سال ۱۳۸۶ ( ۲۰۰۷ ) سال خوک است.
هرچه نگرانی در سال های های قبل بود در سال خوک جایش را به آرامش و شادی و راحتی می دهد

تقسیم دوازده تایی فقط مختص ماه های سال نیست، بلکه چینی ها و اصولا اهل نجوم و تنجیم هم سال ها را به دوره های دوازده تایی تقسیم می کنند که هر کدام را با نماد یک حیوان مشخص می کنند: موش، گاو، ببر، گربه ( از نظر مصری ها خرگوش )، اژدها، مار، اسب، بز، میمون، خروس، سگ و خوک .

این دوره ها آغاز و اوج و فرود دارند و تغییرات آنها شباهت تام و تمام با فصول دارد: آغاز سبز شدن و امید و روشنایی مثل بهار، اوج گرما و برکت مانند تابستان، فرود نرم و آهسته چون پاییز و سرمایی که در دل آن زندگی برای آغازی دوباره خود را آماده می کند همانند زمستان.

خوک آخرین حلقه دوازده گانه سال هاست و در بطن خود زندگی دوباره با تمام شور و شرش را دارد. هرچه تلخی و نگرانی و اضطراب در سال های بز و میمون و خروس و سگ وجود داشت در سال خوک جایش را به آرامش و شادی و راحتی می دهد.

از نظر طالع بینی چینی سال خوک بهترین سال برای تمام مردم دنیاست چون در این سال کار فراوان برای همه وجود دارد و گردش پول عادلانه خواهد بود.

سالی که از دست گرفتاری های سیاسی و اداری می توان نفسی به راحتی کشید. سالی که برای روشنفکران و اهل حساب و کتاب به یک اندازه خوب است. یعنی سال تعادل و تناسب.

از نظر طالع بينی چينی، در این سال خیانت ها و بی اعتمادی ها بسیار کم خواهد بود. سال صلح طلبی عمیق، سالی که دعوا و اقامه دعوا در مراجع ذیصلاح جای بحث های تند و دعوا و جنگ را می گیرد.

سالی که ادبیات بر تارک آن خواهد درخشید و نویسندگان و شعرا به دور از دغدغه های رایج به موفقیت های چشمگیری نائل خواهند شد.

بچه هایی که در بهار و تابستان سال خوک متولد می شوند در رفاه و آسودگی زندگی خواهند کرد.

البته به دلیل سادگی بیش از حد خوک امکان زودباوری، فریب خوردن و نومیدی هم وجود دارد.

از بدی های سال خوک این است که افراد از هم دیگر تقاضای کمک کمتری می کنند و احتمالا آسیب بیشتری می بینند.

تاثیر علامت خوک بر نمادهای حیوانی دوازده گانه

نه تنها سال خوک، بلکه تمام علایم دوازده گانه برای متولدین همه ماه ها تاثیرات یکسانی ندارند.

متولدین سال موش ( ۱۳۱۵، ۱۳۲۷، ۱۳۳۹، ۱۳۵۱، ۱۳۶۳ ) می توانند تا دلشان می خواهد با دمشان گردو بشکنند! و البته برای آینده برنامه ریزی کند و شکرگزار باشند.

متولدین سال گاو ( ۱۳۱۶، ۱۳۲۸، ۱۳۴۰، ۱۳۵۲، ۱۳۶۴ )، سال ببر ( ۱۳۱۷، ۱۳۲۹، ۱۳۴۱، ۱۳۵۳، ۱۳۶۵ ) ، سال گربه ( ۱۳۱۸، ۱۳۳۰، ۱۳۴۲، ۱۳۵۴، ۱۳۶۶ ) ، سال اسب ( ۱۳۱۹، ۱۳۳۱، ۱۳۴۵، ۱۳۵۷، ۱۳۶۹ ) ، سال خروس ( ۱۳۱۲، ۱۳۲۴، ۱۳۳۶، ۱۳۴۸، ۱۳۶۰ ) و سال خوک ( ۱۳۱۴، ۱۳۲۶، ۱۳۳۸، ۱۳۵۰ و ۱۳۶۲ ) هم سال خوبی در پیش دارند با کار زیاد و مشکلاتی که در اسرع وقت به سامان می رسند.

متولدین سال اژدها ( ۱۳۱۹، ۱۳۳۱، ۱۳۴۳، ۱۳۵۵ و ۱۳۶۷ ) ممکن است امسال بی پول شوند.

متولدین سال مار ( ۱۳۲۰، ۱۳۳۲،۱۳۴۴، ۱۳۵۶، ۱۳۶۸ ) بهتر است منتظر سال بهتری باشند.

متولدین سال بز ( ۱۳۲۲، ۱۳۳۴، ۱۳۴۶، ۱۳۵۸ ، ۱۳۷۰ )، میمون ( ۱۳۲۳، ۱۳۳۵، ۱۳۴۷، ۱۳۵۹، ۱۳۷۱ ) و سگ ( ۱۳۲۵، ۱۳۳۷، ۱۳۴۹، ۱۳۶۱، ۱۳۷۳ ) باید احتیاط پیشه کنند و مواظب دخل و خرج و خانواده شان باشند.

افراد سرشناس متولد سال خوک

گفته اند خوک هرگز محتاج نخواهد شد. بنابراین عجیب نیست اگر میلیاردهای سرشناسی چون راکفلر، فورد اول و روچیلد اول و یا حتی سن ایگناتیوس لویلا بانی فرقه یسوعی متولد سال خوک باشند.

از اهل قلم و فرهنگ فدريکو گارسیا لورکا شاعر اسپانیایی که به دست فاشیست های طرفدار ژنرال فرانکو کشته شد و فرانسواز ساگان نویسنده فرانسوی و همین طور دکتر آلبرت شوایتزر نیکوکار و انسان دوست نامدار نیز از متولدین سال خوک اند.

هانری هشتم و بیسمارک صدراعظم آلمان متولدین بدنام سال خوک اند. کمی عجیب است، ولی فیلد مارشال مونتگمری، مارشال سرشناس دوران جنگ جهانی دوم و اولیور کرامول هم متولد سال خوک اند.

دیگر متولدین سرشناس سال خوک پاسکال، مادام مانتنون و لوکوز بوزیه هستند.

آیین های ما

در کتاب شازده کوچولو، روباه در پاسخ به سئوال شازده کوچولو در باره آیین گفت: این هم چیزی است بسیار فراموش شده، چیزی است که باعث می شود روزی با روزهای دیگر و ساعتی با ساعت های دیگر فرق پیدا کند.

آیین های زیبای نوروز باستانی ایرانیان و گاه شماری ای که صدها سال است در باورهای مردم این سرزمین جای دارد، آیین هایی است که حتی وقتی آن را قبول نداشته باشیم هم چیزی از عزت و عظمتش کاسته نمی شود.

خوک آخرین حلقه دوازده گانه سال هاست و در بطن خود زندگی دو باره با تمام شور و شرش را دارد. هرچه تلخی و نگرانی و اصظراب در سال های بز و میمون و خروس و سگ وجود داشت در سال خوک جایش را به آرامش و شادی و راحتی می دهد.



   + بچه های باحال ; ۸:٥٥ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()

کارت تبریک سال نو !



   + بچه های باحال ; ٧:٤٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱ فروردین ،۱۳۸٦
    پيام هاي ديگران ()